ΘΛΙΒΕΡΟΣ ΤΙΓΡΗΣ
Της Νεζ Σινό
Μετάφραση: Λίζυ Τσιριμώκου Εκδόσεις Εστία
«Φίλε αναγνώστη, φίλη αναγνώστρια, όμοιά μου, αδελφή μου, ιδού λοιπόν που
πρέπει να σου εξομολογηθώ κάτι, διότι δεν έχω την πρόθεση να σε παραπλανήσω:
φυλάξου από τα λόγια μου-πάντα θα προχωρούν καλυμμένα με μάσκα. Μην
εκλαμβάνεις τούτο το κείμενο στο σύνολό του ως εξομολόγηση. Δεν υπάρχει
προσωπικό ημερολόγιο, δεν ισχύει καμία ειλικρίνεια, μήτε και κανένα ψέμα. Ο δικός
μου ο χώρος δεν βρίσκεται σε τούτες τις αράδες, δεν υφίσταται παρά εντός μου.»
Για ένα παιδί που επί σειρά ετών βιαζόταν δεν ισχύει καμία ειλικρίνεια, μήτε και
κανένα ψέμα διότι οι σταθερές πάνω στις οποίες οικοδομείται η ζωή και το είναι μας,
για αυτό το παιδί δεν υπήρξαν και δεν θα υπάρξουν ποτέ. Η Νεζ Σινό συγγραφέας η
ίδια, θύμα κατ’ εξακολούθηση βιασμού από τον πατριό της, μας παραδίδει ένα
μοναδικό κείμενο που βασίζεται στην προσωπική της τραυματική παιδική ηλικία,
αλλά προχωρά πολύ, μα πολύ πέρα από αυτό.
Το κείμενο της Σινό δεν μπορεί να καταταχθεί σε κάποιο λογοτεχνικό είδος.
Σίγουρα δεν είναι μυθιστόρημα όπως δηλώνεται στο εξώφυλλό του. Δεν είναι
αυτοβιογραφία, μαρτυρία, ψυχολογική ή κοινωνιολογική μελέτη, δικαστικό δράμα,
εξομολόγηση, καταγγελία, οδηγός επιβίωσης ή οτιδήποτε άλλο. Είναι λίγο από όλα
αυτά και τίποτα από αυτά. Όπως θα το έλεγε πιθανά και αυτή, είναι καλυμμένο με
μάσκα….
Η Σινό δέκα χρόνια μετά την απόδραση από την κόλαση της παιδικής της ηλικίας
βρήκε τη δύναμη να καταγγείλει τον βιαστή της, ο οποίος, όλως περιέργως,
παραδέχθηκε το βιασμό -αλλά όχι και το έγκλημά του- και καταδικάστηκε. Δεν
υπήρχαν μάρτυρες του εγκλήματος. Εάν δεν το παραδεχόταν, δεν θα είχε
καταδικαστεί. Σύμφωνα με τη συγγραφέα κατάγγειλε το βιαστή της για να
προστατεύσει τα μικρότερα αδέλφια της. Αυτό που δεν μπορεί να μας πει η Σινό, και
αναρωτιέται και η ίδια μέσα από τις σελίδες του βιβλίου, είναι γιατί έγραψε αυτό το
βιβλίο. Είναι να απορεί κανείς αν θα μπορούσε να είναι καλύτερο, αν ήξερε για ποιο
λόγο το γράφει……
Στο βιβλίο η προσωπική εμπειρία μπλέκεται με την οικογενειακή ιστορία και με την
ιστορία του βιαστή. Αλλά όχι μόνον. Υπάρχει η κοινωνία, η δικαιοσύνη αλλά και το
δίκαιο, η εκδίκηση, η συγχώρεση, οι τύψεις, η ντροπή-κοινωνική και προσωπική.
Υπάρχει η υποκρισία, η συγκάλυψη, ο φόβος, η κοινωνική και λογοτεχνική
φαντασίωση. Υπάρχει το αιώνιο τραύμα…
Το κοριτσάκι Νεζ επινόησε ένα σωτήριο μάλλον τρόπο για να επιβιώσει: Η
κακοποίηση δεν ασκείτο σε αυτή, δεν αφορούσε το σώμα της αλλά κάποιο άλλο
άτομο. Η ίδια, ο πραγματικός της εαυτός, ήταν αλλού. Η ενήλικη συγγραφέας Νεζ
Σινό έχει διατηρήσει αυτή τη συνθήκη και στη γραφή του Θλιβερού Τίγρη. Το
συναίσθημα απουσιάζει. Η φωνή του θύματος ακούγεται καθαρά, αλλά εξίσου
καθαρά ακούγεται και ο ψίθυρος του θύτη, σε σημείο στιγμές- στιγμές να αναρωτιέται
κανείς ποιος γράφει αυτό το βιβλίο.
Το γράφει μια μοναδική γυναίκα, συγγραφέας, θύμα σεξουαλικής κακοποίησης κατά
την παιδική της ηλικία. Το γράφει με τρόπο που να θυμίσει σε όλους μας ότι εν τέλει η
ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού δεν είναι τίποτα άλλο από την ιστορία της
προσπάθειας του ανθρώπου να τιθασεύσει το κτήνος που κοιμάται μέσα του….
Διαβάστε το Θλιβερό Τίγρη της Νεζ Σινό. Είναι ένα ιδιαίτερο, μοναδικό βιβλίο που
η Λίζυ Τσιριμώκου μετέφρασε υποδειγματικά στη γλώσσα μας.
Και χαρίστε το, σε παιδιά, αν έχετε, ή φίλους, νέους και εφήβους, κορίτσια ή αγόρια. Είναι από τα βιβλία
του τροφοδοτούν τη σκέψη. Και μας κάνουν καλύτερους……
Ο « ΘΛΙΒΕΡΟΣ ΤΙΓΡΗΣ» της Νεζ Σινό , σε μετάφραση Λίζυς Τσιριμώκου, Εκδόσεις
Εστία, θα παρουσιαστεί στον Βιβλιοστάτη την Τετάρτη 17/12/25 στις 19.00.
ΙΛ
Τελευταία νέα
